rekombinowana Erytropoetyna

Uwagi ogólne

rekombinowane erytropoetyny ludzkie (RHUEPO) są czynnikami stymulującymi erytropoezę stosowanymi w leczeniu niedokrwistości spowodowanej przewlekłą chorobą nerek, leczeniu nowotworów lub zakażeniu HIV. Są one również stosowane okołooperacyjnie u niektórych pacjentów chirurgicznych. Obecnie w obrocie znajdują się trzy postacie, w tym epoetyna α (Epogen, Epogin, Eprex i Procrit), epoetyna β (NeoRecormon i Recormon), epoetyna δ (Dynepo) i epoetyna Ω (Epomax). Epoetyna ζ (Zeta) jest oznaczeniem stosowanym dla dwóch biopodobnych postaci epoetyny alfa, które są wprowadzane do obrotu jako Silapo (Stada) i Retacrit (Hospira) (tabela 7.2). Ponadto darbopoetyna jest hiperglikozylowaną zmutowaną postacią epoetyny α z pięcioma zmianami aminokwasowymi, które zostały poddane glikoinżynierii w celu przedłużenia okresu półtrwania w surowicy. Pierwszym biopodobnym produktem rHuEPO, który otrzymał pozwolenie na dopuszczenie do obrotu EMEA, był preparat Binocrit w 2007 r. (epoetin α, Sandoz GmbH, Austria), który został opracowany jako biopodobna postać leku Eprex (Janssen-Cilag).

Tabela 7.2. Badania przedkliniczne przeprowadzone w celu potwierdzenia oceny farmakokinetyki, farmakodynamiki i bezpieczeństwa biopodobnych wersji somatropiny (ludzkiego hormonu wzrostu): Wnioski do Europejskiej Agencji Leków (EMA)

rok zatwierdzenia w UE Nazwa handlowa firma produkt referencyjny in vitro PD in vivo przedkliniczne PD in vivo przedkliniczne PD
2006 Omnitrope Sandoz GmbH Genotropin oceniano jako część 14-dniowego badania toksyczności na szczurach Hipofizektomizowany szczur 10-dniowy test zwiększenia masy ciała
Szczur 10-dniowy test szerokości kości piszczelowej
14 dni u szczurów, SC.
2006 Valtropin BioPartners GmbH Humatrope PK oceniano jako część 28-i 90-dniowych badań toksykologicznych, a także samodzielnych badań na królikach (IV, SC) Sprague Dawley po hipofizyce u szczurów 10-dniowy test zwiększenia masy ciała dwa połączone 28-i 90-dniowych badania na szczurach i myszach
kompleksowe badania toksycznego wpływu na reprodukcję u szczurów i królików
farmakologia bezpieczeństwa u myszy, świnek morskich, królików

PD, farmakodynamika; PK, farmakokinetyka; SC, podskórnie; IV, dożylnie; UE, Unia Europejska.

rekombinowana ludzka EPOa jest 165-aminokwasowym łańcuchem jedno-polipeptydowym, który zawiera trzy N-połączone miejsca glikozylacji w Asn24, Asn38 i Asn83 oraz jedno miejsce związane O W Ser126 . Miejsca te są silnie glikozylowane, a zawartość węglowodanów może stanowić do 40% masy cząsteczkowej. Chociaż ugrupowania węglowodanowe nie są bezpośrednio zaangażowane w wiązanie z receptorem EPO, mogą znacznie wpływać na okres półtrwania w surowicy, a tym samym na siłę in vivo. rHuEPOa tworzy strukturę wiązek o czterech helisach połączonych dwiema mniej ustrukturyzowanymi pętlami, a struktura trójdzielna jest stabilizowana dwoma mostkami dwusiarczkowymi.

pomimo dwóch dekad stosowania klinicznego, szlaki klirensu dla rHuEPO nie są dobrze poznane . Wiadomo, że desialylowane erytropoetyny są szybko usuwane przez receptor asialoglikoprotein w komórkach miąższu wątroby; jednakże klirens wątrobowy nie wydaje się być główną drogą klirensu dla nienaruszonego rHuEPOs i ponad 90% oligosacharydów jest w pełni sialylowanych . Jednakże ocena wariantów rHuEPO o różnych powinowactwach receptora nie wykazała istotnej roli wychwytu zależnego od receptora w klirensie leku . Ustalono, że modyfikacje glikozylacji mogą w znacznym stopniu wpływać zarówno na klirens leku, jak i Wiązanie receptorów. Na ogół stopień glikozylacji jest dodatnio skorelowany z okresem półtrwania leku, ale wraz ze wzrostem powinowactwa glikozylacji do receptorów EPO zmniejsza się. Wraz ze wzrostem zawartości glikanu wzrasta również średnica hydrodynamiczna EPO. Biorąc pod uwagę, że kwasy sialowe zawierają ujemne ładunki, ujemne pole elektryczne będzie rosło wraz ze wzrostem zawartości kwasu sialowego i uważa się, że ma to negatywny wpływ na Wiązanie receptorów. W przypadku darbopoetyny, która jest hiperglikozylowaną zmutowaną wersją epoetyny, wydłużony okres półtrwania w większym stopniu niż kompensuje zmniejszone wiązanie z receptorem i dłuższe odstępy między dawkami są możliwe w przypadku stosowania terapeutycznego. Biorąc pod uwagę te właściwości, Kontrola glikozylacji ma kluczowe znaczenie dla utrzymania jakości produktu. rHuEPOa zawiera ponad 35 różnych oligosacharydów związanych z N i 6 O, a kontrola produkcji w celu zapewnienia spójności partii do partii stanowi wyzwanie dla tej klasy leków . Biorąc pod uwagę różnice w liniach komórkowych, procesach wytwarzania i oczyszczania, jest prawdopodobne, że biopodobne będą zawierać znaczące różnice w zawartości oligosacharydów w stosunku do produktów innowacyjnych. Z tego powodu wczesna ocena porównawczego PK może okazać się użytecznym narzędziem na wczesnym etapie rozwoju linii komórkowej i udoskonalania procesu.

rzadkim, ale znaczącym ryzykiem dla pacjentów z rHuEPO jest rozwój neutralizujących ADAs. U pacjentów, u których wystąpią neutralizujące przeciwciała przeciwko erytropoetynie, istnieje ryzyko wystąpienia wybiórczej aplazji czerwonokrwinkowej (PRCA), która może wymagać przetoczeń krwinek czerwonych. Na ogół większość przypadków odpowiada na leczenie immunosupresyjne, jednak niektóre wymagają dłuższych infuzji .

chociaż wcześniej rzadko, na początku lat 90. nastąpił znaczny wzrost liczby pacjentów otrzymujących rHuEPO, u których rozwinęła się PRCA-dodatnia przeciwciała, z ponad 160 przypadkami zgłoszonymi do 2003 r . Większość tych przypadków była związana z wprowadzeniem zmian w postaci preparatu do jednego produktu (Eprex, epoetin α, Johnson & Johnson, New Brunswick, NJ, USA), chociaż mechanizm zwiększonej antygenowości nie został jednoznacznie zidentyfikowany. Początkowo postawiono hipotezę, że zastąpienie ludzkiej albuminy surowicy (HSA) polisorbatem 80 (PS80) w preparacie mogło prowadzić do powstania obciążonych lekami Miceli PS80, które mogłyby działać w sposób adiuwantowy w celu złamania tolerancji immunologicznej. Nie prowadziło to jednak do analogicznych problemów z podobnie sformułowanym produktem epoetyny β. Postawiono drugą hipotezę, że odcieki wytwarzane z niepowlekanych gumowych korków mogą zapewnić działanie adiuwantowe i wykazano, że takie odcieki zwiększają antygenowość albuminy jajowej u myszy. DROGA PODANIA mogła również odgrywać rolę, ponieważ większość pacjentów z PRCA otrzymywała lek we wstrzyknięciu podskórnym, potencjalny czynnik ryzyka rozpadu tolerancji immunologicznej na leki białkowe.

Epogen tworzy strukturę wiązek z czterema helisami, które można monitorować pod kątem integralności konformacyjnej za pomocą dichromizmu kołowego UV i spektroskopii emisyjnej fluorescencji tryptofanu. W analizie porównawczej Epogen i Eprex oceniano pod kątem trójskładnikowych różnic strukturalnych. Wykazano, że luzem i oczyszczony Epogen ma podobne lokalne środowiska tryptofanowe, ale Eprex wykazał znaczne odchylenie, sugerujące większą swobodę ruchów. Co więcej, rozkład termiczny pod wpływem naprężeń temperaturowych (0-100°C) pozwolił na prawie całkowitą odwracalność struktury wtórnej z Epogenem, ale tylko częściową odwracalność z Eprexem . Ilustruje to, że między dwoma podobnymi lekami mogą występować zmiany strukturalne, jednak obecnie niewiele wiadomo na temat tego, w jaki sposób zmiany te mogą mieć wpływ na bezpieczeństwo, skuteczność lub immunogenność, w związku z czym konieczne będzie przeprowadzenie szeroko zakrojonych badań in vivo w celu ustalenia porównywalności. W przypadku rHuEPO ryzyko PRCA zależnego od przeciwciał będzie szczególnym wyzwaniem do przewidzenia, biorąc pod uwagę niską użyteczność modeli przedklinicznych, ograniczoną zdolność małych badań klinicznych do wykrywania rzadkich zdarzeń, a tym samym potrzebę szeroko zakrojonego nadzoru po wprowadzeniu produktu do obrotu.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.