Red heeler vs Blue Heeler – różnica między nimi

nazwy Red Heeler, Blue Heeler i Queensland Heeler są ze sobą synonimami. Najczęściej australijski pies pasterski (nazwa rodzajowa) jest często mylony z posiadaniem 3 różnych ras, co nie jest prawdą. Ludzie mylą się między niebieskimi i czerwonymi psami. W tym artykule poznasz różnicę między czerwonym Heelerem a Niebieskim Heelerem.

jaka jest różnica między czerwonym heelerem a niebieskim heelerem? Czerwono-niebieskie Obcasy pochodzą z tej samej rasy i poza kolorem nie ma między nimi różnicy. Charakterystyczny niebieski kolor w połączeniu z ciemnym płaszczem pozwala im chodzić w nocy bez kropli i unikać ataków ze strony koni lub bydła. Podczas gdy czerwony kolor i biała plamka odgrywają kluczową rolę w odróżnianiu heelerów od dingos, ten ostatni jest znanym zwierzęciem i podatnym na zastrzelenie na widoku.

hodowla specjalnego rodzaju psa bydlęcego była konieczna i propagowana przez osadnika, Thomasa Halla. Poprzez krzyżowanie Blue-merle smooth Collie z dingos, mógł wyhodować psa ze wszystkimi cechami niezbędnymi dla psa bydlęcego.

co jest takiego wyjątkowego w Australijskich psach do bydła?

żyjąc w Australii, hodowcy bydła muszą przenosić bydło z jednego miejsca do drugiego. Nie biorąc pod uwagę przyczyny migracji bydła, jest to trudne zadanie, aby je przesunąć. To nie jest tak, że można je przewieźć samolotem lub wynająć statek towarowy dla bydła. Muszą być poruszane pieszo, dbając o wiele aspektów.

tak więc psy do bydła zapewniają niezbędną pomoc w przenoszeniu bydła. Niektóre z najważniejszych cech psów do bydła to inteligencja, wytrzymałość, wytrwałość, energia, umiejętności podejmowania trafnych decyzji, zwłaszcza gdy kierowca jest daleko. Wszystkie te charakterystyczne cechy są obecne w heelers.

co najważniejsze, pies do bydła musi być niezłomny i zapewnić, że nawet najbardziej uparte i denerwujące bydło stanie w linii z innymi. Kiedy więc żaden pies nie zmieścił się w rachunkach, Thomas Hall wyhodował specjalnego psa do bydła, który może nosić różne kapelusze.

gdzie charakterystyczna cecha niebieskiego i czerwonego koloru pochodzi z różnic genetycznych u obu psów, reszta jest bardziej lub taka sama u obu ras.

wreszcie australijski pies Bydlęcy jest psem łatwym w utrzymaniu, myciu i noszeniu. To dlatego, że szczycą się krótką i szczelnie zapakowaną wewnętrzną powłoką, która utrzymuje ją w cieple. Dodatkowo powłoka nawierzchniowa heeler jest twardsza i gęstsza, co zapewnia wysoką odporność na deszcz i zabrudzenia.

łącząc wszystkie te cechy razem, mamy wysoce inteligentną istotę, która jest panaceum dla wszystkich poganiaczy. Ponieważ ich kolor charakteryzuje jedyną różnicę między niebieskimi i czerwonymi obcasami,przejdźmy do dyskusji.

Szpilki czerwone

zobaczysz dwa podtypy czerwonych obcasów, czerwone nakrapiane i czerwone nakrapiane. Do tej pory musieliście zdać sobie sprawę, że oprócz wyglądu, nie ma żadnych różnic fizycznych i poznawczych wśród australijskich psów do bydła.

czerwone nakrapiane Szpilki wyróżniają się białymi włosami wystającymi z zewnętrznego futra. Te białe plamy włosów mają nieregularny kształt. Te białe plamy są tak duże jak koniuszek palca. Ponieważ podstawowa sierść ma ciemnoczerwony kolor, te białe plamy są wyraźnie widoczne.

czerwone obcasy potrzebują charakterystycznego koloru i nakrapianego futra. Poza tym ich męskie ciało sprawia, że są silne, nadpobudliwe i zwinne. Jeśli będziesz uważnie obserwować, czerwone obcasy mają silniejsze mięśnie wokół ramion. Pod względem wysokości czerwone obcasy mogą dorastać do 20 cali.

oprócz nakrapianego futra, możesz również znaleźć czerwone szpilki z cętkowanym futrem. Różnica leży w tle, które w tym przypadku waha się od jasnoczerwonego do imbiru. Wreszcie, niektóre psy mogą mieć czerwoną łatę na jednym oku, w przeciwieństwie do innych, którzy mogą mieć łatę na obu oczach.

Szpilki niebieskie

podobnie jak jego czerwony brat z innej matki, niebieskie heelery są równie energiczne, zwinne i gotowe do walki z stadami bydła. Jednak ich niebieski kolor jest ciemniejszy i trudniejsze do zauważenia w nocy.

niebieskie Szpilki mają nieco jaśniejszy ogon z szeroką białą plamą, co ułatwia właścicielom zlokalizowanie ich w nocy. To dlatego, że ich płaszcz tła jest ciemniejszy niż te czerwone. Jednak ciemnoniebieska glazura płaszcza jest mniej widoczna, gdy jest więcej plamek i odwrotnie.

niektóre niebieskie Szpilki mają również czarne włosy, a prawie wszystkie mają opaloną cieniowaną sierść na wewnętrznej stronie przednich i tylnych nóg, co jest kolejną z ich charakterystycznych cech. W porównaniu z czerwonymi obcasami, odcień opalenizny w Kolorze Niebieskim Australijskich psów do bydła ma większą widoczność. Ten sam odcień opalenizny jest również widoczny na gardle i piersiach.

teraz, niebieska cętkowana skóra na niebieskich obcasach jest podobna do czerwonych pod względem wielkości i koloru plam, koniuszka palca plus biały. Jednak rzeczywisty kolor płaszcza skóry jest niebieski lub, w niektórych przypadkach, czarny. Niebieskie Szpilki mają również pojedyncze lub podwójne maski nad oczami.

czy od rodziców dostają znak firmowy niebiesko-czerwony kolor?

cóż, można powiedzieć, że jest to oczywiste pytanie. Ale nie, to nie to. Australijskie psy do bydła są białe po urodzeniu. Mają białe futro na całym ciele, a z czasem niektóre rozwijają niebieski lub czerwony kolor wraz z nakrapianym lub cętkowanym płaszczem.

istnieją trzy rodzaje genów u tych psów, Agouti, plamienie, i tykanie. Podczas rozwoju, jeśli Gen tykania jest dominujący, szczeniak rozwinie wyraźnie wyraźny niebieski lub czerwony kolor.

z drugiej strony dominacja Agouti daje im plamy czerwieni i błękitu (głównie na twarzy). Wreszcie, o zasięgu i lokalizacji białych plam decyduje Gen plamienia.

średni wiek, gdy czerwony lub niebieski kolor zaczyna pokazywać

około 4 tygodni po urodzeniu, australijski pies do bydła zacznie mieć niebieskie lub czerwone włosy. Ale nie przed 8 do 12 tygodni, że jeden z dwóch kolorów zaczyna dominować.

czy można je udomowić?

dzięki odpowiedniemu szkoleniu i wsparciu nawet najbardziej zaciekli i nadpobudliwi heelers mogą harmonijnie żyć z rodziną. Jednak, istnieje wiele zastrzeżeń zaangażowanych w udomowienie tych psów.

dla niektórych słowo udomowienie może być nieco mylące. Jednak, aby wyjaśnić zamieszanie, musisz zrozumieć, że te psy zostały specjalnie wyhodowane, aby pomóc pasterzom bydła, poganiaczom i ranczerom kontrolować je bez przerwy.

mieli być silni, zawsze w biegu, Szybcy i muskularni. Wszystko to oznacza, że te psy muszą mieć coś do zrobienia przez cały czas. W przeciwnym razie będą musieli skierować swój odpływ energii na inne rzeczy. Czasami może to być również destrukcyjne.

innymi słowy, jeśli zdecydujesz się na utrzymanie australijskiego psa do bydła, bądź przygotowany na utrzymanie go przez cały czas. Bo tylko wtedy, gdy są zmęczeni, obcasy odpoczywają, w przeciwnym razie uwielbiają poruszać się stale jak w zegarku.

Szkolenie

Szkolenie australijskiego psa do bydła jest pracochłonne, czasochłonne i skomplikowane, ale nie niemożliwe. Fakt, że te psy są inteligentne i szybko się uczą, ciągłe szkolenie ukształtuje je w taki sposób, że czują się komfortowo, szczęśliwie i zadowoleni w podmiejskim lub miejskim gospodarstwie domowym.

podczas treningu musisz wykorzystać większość swojej energii na trening posłuszeństwa i socjalizacji. Pamiętaj, że to urodzone psy sterujące stadem. Dla nich każda inna istota społeczna, człowiek czy zwierzę, jest przedmiotem, który musi być kontrolowany. To jest ich podstawowy instynkt.

tak długo, jak utrzymujesz ich zorientowane na kontrolę zachowanie pod maską, są dobre do pracy i mogą być łatwo szkolone. Aby było to możliwe, trening powinien rozpocząć się już po ośmiu tygodniach od urodzenia.

Jeśli czujesz, że potrzebujesz pomocy, weź profesjonalnego trenera, który najprawdopodobniej wykorzysta pozytywne wzmocnienia i powtórzy to, co działa, aby wyszkolić psa.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.